Als ik mijn ogen sluit

Als ik mijn ogen sluit

Het einde van de onschuld

12 april 1961. Joeri Gagarin draait als eerste mens rond de aarde en stelt in de ruimte vast dat de planeet blauw is. Op datzelfde moment vinden in een kleine plaats in het Braziliaanse binnenland twee jongens van twaalf het lijk van een jonge vrouw. Paulo, een mulat, klein en sterk, en Eduardo, lang, mager en van Italiaanse oorsprong, haasten zich vanuit hun kleine zwemparadijs naar de politie, die hen uiteraard meteen van de moord verdenkt. Daags na de vondst wordt de man van de jonge vrouw, de veel oudere plaatselijk tandarts, gearresteerd en is de moord opgelost. Althans... De twee jongens vinden het maar raar dat de tandarts, een fragiele oude man, de toch tamelijk robuuste jonge vrouw in een worsteling neer heeft kunnen steken. Ze besluiten zelf voor speurder te gaan spelen. Zo gaan ze de ingewikkelde wereld van volwassenen, van seks en geweld, the end of innocence, tegemoet.

  • 'Deze roman is verslavend, hoogst verslavend.' - Journal de Lettras

  • 'Edney Silvestre heeft een verhaal te vertellen en hij doet dat bedreven en zelfverzekerd.' - Veja magazine

  • 'Edney rekent in een zeldzame vorm en met groot inzicht af meet de Braziliaanse politiek. Het boek is uitzonderlijk goed geschreven. De karakters zijn volkomen geloofwaardig.' - O Globo

  • De auteur

    Voor dit debuut ontving Edney Silvestre de twee belangrijkste prijzen van Brazilië.

    De Braziliaanse journalist Edney Silvestre (1955) debuteerde in 2008 met de roman Als ik mijn ogen sluit. Daarvoor ontving hij de Jabuti en de premio Sao Paolo, de twee belangrijkste literaire prijzen in Brazilië. Hij presenteert sinds 1996 een populair tv-programma over kunst en literatuur.
    De recente geschiedenis van Brazilië speelt in zijn boeken een belangrijke rol, waarbij seks en geweld terugkerende thema's zijn.

    Edney Silvestre, Als ik mijn ogen sluit, vertaling Harrie Lemmens, ISBN 9789029583435, € 18,50 | BESTEL

    Naar de pagina Vertaalde fictie.