Aleph

Aleph

Aleph: het begin der dingen

In een eerlijk en verbazingwekkend persoonlijk verhaal laat Paulo Coelho zien hoe een geloofscrisis hem aanzette tot een zoektocht naar spirituele vernieuwing en groei. Om weer dichter bij God te kunnen komen, laat hij zich leiden door tekenen. Zo trekt hij door Europa, Afrika en Azië. Het is een reis door tijd en ruimte, door verleden en heden, op zoek naar zichzelf. Naarmate hij langer onderweg is, weet Paulo langzaam uit zijn isolement te komen. Zijn ego en trots zet hij opzij en hij staat open voor vriendschap, liefde, geloof en vergeving, zonder angst voor de onvermijdelijke uitdagingen.

Paulo Coelho, Aleph, ISBN 9789029575935, € 18,95 | BESTEL

  • Aleph: een letter zonder vorm of klank, daar heb je altijd een tweede letter voor nodig. Aleph staat voor het begin, de oorsprong van alle dingen. Aleph verwijst naar de adem, naar de geest die voorafgaat aan het scheppende spreken. Met de adem begint het leven.

  • De nieuwe roman van Paulo Coelho verschijnt op hetzelfde moment in 69 landen. Bij verschijning in Brazilië stond het boek wekenlang op nummer 1 van verschillende bestsellerlijsten.

  • Naar het Dossier Paulo Coelho
  • Paulo Coelho Dutch Fanpage op Facebook

  • My new book

    Published in Paulo Coelho's blog on March 13 2010

    This is the first time I wrote a book in public (I mean, I wrote in private, but it was like many eyes were on me, because I was doing daily updates in Twitter about my emotional status while writing). I finished this Thursday, 11 March, at 2:00 AM.

    In 2006 I was called to my 3rd sacred pilgrimage.

    The first one, the Road to Santiago (1986) takes place in space , meaning that you have to cover a physical distance between two points. In my case, I walked from the border of France to O Cebreiro (Galicia), close to 600 kms. I wrote a book about it, “The pilgrimage”.

    The second was in 1989, called Road to Rome, takes place in time. It is not a journey to Rome, but I needed to choose a place (in this case, the French Pyrenees) to stay for 70 days. I had to dream and follow the dream the next day, regardless how absurd it was (I remember dreaming with a bus stations, and I spent 3 hrs the next day in a bus station). It deals with the Feminine Energy, and I wrote “Brida” and “By the river Piedra I sat down and wept” while seeing my feminine side manifesting itself.

    The 3rd sacred road Is called Road to Jerusalem. Again, you don’t need to go to Jerusalem, but you have to travel in space and time. The only task I was given was: stay away from home for the next 4 months.
    I went to several countries, but the epiphany happened while crossing Asia in the Transiberian train ( 15 days, 7 different time zones, 9.2528 kms from Moscow to Vladivostok). I was travelling with a Turkish girl, Hilal (not her real name), for reasons that you are going to discover in the book. This point where time and space converge is called “The Aleph”(J.L.Borges has a wonderful short story about this point). Therefore, this is the title of my new book: “The Aleph”.

    Why did I take so long to write about this pilgrimage? Because it took me three full years to understand it.
    It is not a travel guide. Of course I describe what does it mean such a long trip in a train, but the main goal is the long trip to my soul, past, present and future.

    My friends in Facebook and Twitter are the first to know, besides a note today in Radar (Veja magazine). The book will be released in Brasil very soon, and in the rest of the world in 2011. I wish it could be this year (a writer wants to see his/her soul unveiled the next day), but the publishing houses have a different schedule.

    Lees de entry op Paulo Coelho's blog.

    Fragment uit Aleph

    Haar ogen. Groen, zonder enige make-up.
    Misschien is het gewoon vermoeidheid. Meer dan vierentwintig uur zonder slaap, dan bied je nauwelijks nog verzet. In zo'n toestand ben ik. De kleine vierkante ruimte, volstrekt kaal, enkel glas en staal, begint te vervagen. Het lawaai wordt minder, mijn concentratie verslapt.
    Ik kijk naar het licht, zie een heilige plek, een golf die op me afkomt en me vervult van vrede en liefde, al gaan die dingen bijna nooit samen. Ik zie mezelf en op hetzelfde moment zijn er olifanten met de slurf in de lucht, Afrika, kamelen in de woestijn, mensen die met elkaar praten in een bar in Buenos Aires, een hond die een straat oversteekt, een penseel in de hand van een vrouw die een schilderij afwerkt met een paar laatste streken aan een roos, een pelgrim die aankomt bij de kathedraal van Santiago, een herder met zijn schapen, soldaten die net wakker zijn en zich gereedmaken voor de oorlog, vissen in de oceaan, steden en de wouden van de wereld - alles helder en scherp, reusachtig en klein, lief en zacht.
    Ik ben in Aleph, het punt waarin alles zich op een en dezelfde plek bevindt en binnen een en hetzelfde moment.
    'Waarom kijk je me zo aan? Waarom laten jouw ogen me dat alles zien?'
    Het lukt me niet de zin af te maken, omdat de deuren opnieuw opengaan en hun geheimen onthullen. Ik zie leugens en waarheden, exotische dansen voor het aangezicht van iets wat op een beeld lijkt, het beeld van een godin, zeelui die in gevecht zijn met een woedende, vijandige zee, een getrouwd stel dat op een strand zit en naar diezelfde zee kijkt, maar die nu kalm en vriendelijk lijkt. De deuren openen zich opnieuw, telkens weer, de deuren naar haar ogen.