Hardlopen voor vrouwen
Hardlopen voor vrouwen
In Hardlopen voor vrouwen geeft Barbara Kerkhof behalve uitleg over techniek en training ook talloze tips en aanwijzingen om het hardlopen zo plezierig en gezond mogelijk te maken. Hoe kun je het hardlopen (met behulp van schema's of door aansluiting in een loopgroep) verantwoord opbouwen? Hoe zit het met voeding en wedstrijdvoorbereiding? Wat te doen tijdens een zwangerschap en hoe het lopen weer op te pakken na een bevalling? Hoe combineer je het lopen met werk en gezin? Welke sportbeha past je het beste? Dat zijn enkele van de vele vragen waarop dit boek antwoord geeft.
Daarnaast worden in dit boek de ervaringen geciteerd van diverse vrouwen van verschillende leeftijd, achtergrond en prestatieniveau. Lees hieronder een aantal citaten.
Citaten uit Hardlopen voor vrouwen
Ester over hardloopwedstrijden:
'Ik heb pas aan twee wedstrijden meegedaan. Zeker de eerste keer was heel bijzonder, alleen al omdat ik het volhield om 5 kilometer te lopen. Op de middelbare school moesten we met gym ook hardlopen voor de coopertest en shuttle run en dat vond ik altijd erg vervelend, omdat ik er niet goed in was. Daarom vind ik het nu extra leuk dat ik een uur kan rennen zonder problemen.'
Lianne over 'brandstof':
'Ik heb een haat-liefdeverhouding met eten. Sommige periodes eet ik alles wat los en vast zit en andere periodes let ik weer heel erg op wat ik eet. Als ik een belangrijk doel voor ogen heb (zoals in 2009 de Rotterdam Marathon), dan kies ik bewust en eet ik gezond, met af en toe een snackbui tussendoor. Als ik ben aangekomen, probeer ik dit door middel van een strak trainingsregime weer weg te krijgen. Ik merk dat het laten staan van bepaalde zoetigheden al snel een positieve invloed heeft op mijn vetpercentage.
Ik probeer zo veel mogelijk water te drinken voor en na een training; eigenlijk de hele dag door. Daarnaast experimenteer ik bij langere trainingen met koolhydraatrijke gels en sportdranken.'
Ingrid over blessures:
'Drie maanden na mijn eerste bevalling deed ik mee aan een wedstrijd. Daarna kreeg ik ernstige rugpijn met uitstraling naar mijn been. Ik kon niets meer. Ik been maandenlang geblesseerd geweest. Mijn fysiotherapeut liet me vreemde oefeningen doen en daardoor kreeg ik een raar slepend loopje. Ik kan me nog goed herinneren dat iemand bij de atletiekclub riep: 'Wat is er in godsnaam met jou gebeurd?' toen hij me voorbij zag joggen. Dat vond ik echt vreselijk.'
