Nieuws van nergens
De nieuwe dichtbundel van Anna Enquist
Nieuws van nergens – met zo’n titel lijkt deze bundel van Anna Enquist zichzelf nogal te relativeren. Schijn bedriegt. Weliswaar wordt het gewicht van het hier en nu in deze nieuwe gedichten ondermijnd, maar daarvoor komt iets anders in de plaats. In veel van de gedichten wordt de alledaagse werkelijkheid afgepeld tot haar kale existentie. Het naakte bestaan – dát is de actualiteit in deze bundel.
Anna Enquist schrijft onverminderd elementaire poëzie. Over de seizoenen en het verstrijken van de tijd, over weer en wind, ouders en kinderen, taal en muziek, verdriet en hartstocht. Over alles wat het leven genadeloos en groots, bitter en zoet maakt.
Anna Enquist (1945) brak weliswaar naar het grote publiek door met haar eerste roman Het meesterstuk, maar haar naam vestigde zij daarvoor al als dichter. Voor haar debuutbundel Soldatenliederen (1991) ontving zij meteen de C. Buddingh'-prijs, en haar tweede bundel Jachtscènes (1993) werd bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs. Nieuws van nergens is haar zevende oorspronkelijke bundel.
Nieuws van nergens
Daken schuiven van de huizen, geven
buizen bloot. Geluidloos breken
berken af. In het hart van de orkaan
vertelt zij wat ze ziet, verslaggeefster
van niets. Hulpdiensten, windkracht?
Herkansing in het late nieuws, ze zegt
een slachtoffer met halflang haar,
opstopping, sneeuwalarm.
Haar stem klinkt hoog en bang.
Kijkers gaan koffiezetten, klikken door.
Hier dreigt ontslag, dat zie je zo. Maar
tot het zover is staat op een berg,
te dun gekleed, iemand te briesen
in een microfoon, een eindeloze stroom
met nieuws van nergens.
