Arbeiderspers

Een engeltje op mijn schouder...

5.
In De beschermengel loopt Paulo met zijn vrouw midden op de dag de woestijn in. Na een lange wandeling zegt hij: ‘Laten we de kleren uitdoen.’ Naakt lopen ze verder tot ze van uitputting bijna bezwijken. De toevallige voorbijganger die hen redt is volgens Took, de jongeman die hun gids in de woestijn is, een engel. Volgens Paulo is het een toevallige voorbijganger. Took erkent dit, maar voert aan dat een engel de man gebruikt heeft door hem vroeg uit zijn huis te halen en alles zo te regelen dat hij er was toen Paulo en zijn vrouw Chris hem nodig hadden.
Wat je wil geloven, dat geloof je.
Als je in je hoofd een liedje zingt, is dat volgens Coelho de tweede geest. Het is een barrière tussen jou en je beschermengel. Door concentratie kom je dichterbij je beschermengel en uiteindelijk kun je er mee praten. De ultieme wens van Paulo is zijn beschermengel ooit te zien.
De schrijver gebruikt de tweede geest om de kracht van het mediteren te beschrijven. Took vertelt dat magiërs ‘de horizon schouwen’, dat wil zeggen verder kijken dan je eigen cirkel met een straal van een meter of vijf, je zult dan veel meer dingen onder controle hebben. Je blikveld verruimen, zou je ook kunnen zeggen.
Wat je in de Beschermengel wil geloven, moet je gewoon geloven. Coelho doet niet zijn best om ons te overtuigen met zijn spirituele denkbeelden, ze zijn er gewoon, de lezer doet er maar mee wat hij wil.
Dat de introductie van de Walkuren - een groep in leer geklede vrouwen die op paarden door de woestijn trekken en naar believen seks hebben met vrachtwagenchauffeurs - volkomen ongeloofwaardig is, evenals de spirituele communicatie van Paulo en Chris met de engelen, maakt het boek krachtiger. De schrijver is ons niet aan het bekeren.
In de epiloog spreekt hij over een nieuwe oorlog die de wereld zou bezighouden. Een oorlog tussen de gelovers in occulte machten en de gelovers in de materie. De engelen zijn teruggekomen op aarde om de weg te wijzen.
Om wat dichterbij de realiteit van het leven te blijven: Het boek gaat ook gewoon over het redden van een huwelijk.

Marc, Den Haag

6.
Met grote bewondering en ontroering wederom een fantastisch boek van Paulo Coelho gelezen, De beschermengel, een relaas over zijn eigen ervaring(en) in zijn jacht naar het vinden van en praten met zijn beschermengel.
Het blijkt, mijns inziens, weer dat er veel in de mens zelf verborgen zit, veel méér dan we zelf denken en ervaren.
Paulo wordt, bijgestaan en soms overbluft door zijn vrouw Chris, uitgedaagd deze zoektocht aan te gaan en komt in zijn 'strijd', de aanwezigheid en vurigheid tegen van de Walkuren, die fascinerende beelden scheppen van zijn beleving en zoeken naar 'zijn' beschermengel.
Het onderbewustzijn, in de vorm van de tweede geest, vind ik een prachtige metafoor.
Door de gevaren die Paulo en Chris hebben door staan in de woestijn en die zij getrotseerd hebben, blijkt dat ze zeer zeker de beschermengel aan hun zijde hadden.
Het geloof staat sterk in deze prachtige roman van Paulo Coelho en geeft de lezer het vertrouwen dat er meer is tussen hemel en aarde.
Ik heb het in één adem uitgelezen en woorden schieten eigenlijk tekort om te beschrijven wat mijn gevoel me vertelde.

Jeannine – Helmond

7.
“Een engeltje op mijn schouder…”. Wie gebruikt deze uitdrukking niet? Toch weten veel mensen niet eens van het bestaan van hun beschermengel. Paulo Coelho, de wereldberoemde schrijver van spirituele boeken, kent wel zijn beschermengel, maar nu wil hij hem ook zien. Maar zijn spirituele leraar J. kan Paulo niet verder helpen en daarom vertrekt hij samen met Chris zijn vrouw naar de Mojave-woestijn voor een verblijf van veertig dagen. Daar ontmoet hij de Walkuren, een groep vrouwen op motoren. Hun leidster Vahalla zal samen met zijn vrouw Paulo leren hoe hij zijn beschermengel kan zien. Het verslag van deze queeste is verschenen als De beschermengel.
Liefde, vertrouwen en vergeving spelen een belangrijke rol door het hele boek heen, al zit het verhaal zelf merkwaardig in elkaar. Het boek is een mengeling van elementen uit oude Noorse, Germaanse sagen en vooral uit de Bijbel, zonder dat daar enige logica in zit. Bovendien draait Coelho om het eigenlijke thema heen en dat is de inwijding. De Walkuren bijvoorbeeld waren strijdgodinnen in de Noorse mythologie, ze namen de overleden krijgers mee naar het Wahalla- een soort hemel voor gesneuvelde krijgers. Alleen zijn ze bij Coelho ineens zeer menselijke vrouwen, wat vreemd overkomt. Het is bekend dat ingewijden niets mogen loslaten over hun inwijding, maar de auteur maakt er met dit boek een erg vaag geheel van.
Qua schrijfstijl is De beschermengel geen literair hoogstandje, de zinnen zijn kort en er zitten herhalingen in. Het is met weinig overtuiging, maar wel met humor geschreven. Positief is dat Paulo aantoont dat de inwijding voor iedereen bereikbaar is, zondaar of geen zondaar. Geen onaardig boek, waarvan vooral het einde dat Coelho’s boodschap bevat het meest interessant is. Maar voor meer spirituele lezers, zal De Beschermengel geen bijdrage kunnen leveren.

Annabel, Dronten

8.
Eindelijk is er weer een ‘oude’ Coelho te lezen en deze keer schrijft hij niet alleen voor mij, maar tevens over mij. Ook al verschijnt nergens mijn naam op het papier in dit boek.
Dat hoeft ook niet in zijn wijze van schrijven. Als taal waarachtig en universeel is, en welke schrijver wil dat niet, is elke mens een personage in het verhaal en heeft daar haar/zijn autonome plaats.
In dit boek is het Coelho gelukt om in elk hoofdstuk eenieder een plek te geven. Dat schept een enorme ruimte om te bewegen en bij jezelf het lef te vinden om het weer te gaan proberen; relatie te leggen met je beschermengel.
Als we de fictie en de hier en daar wat voluptueuze beelden even naast ons neerleggen krijgen we een schitterende en liefdevolle spiegel voorgehouden. Wanneer we alle beelden savoureren ontstaat er een prachtig boek, waarin je kunt verwijlen zolang je dat wil.

Meggy, Zierikzee

9.
Een man en een vrouw trekken door de Mojave woestijn op zoek naar hun beschermengel. Zij worden daarbij geholpen door de Walkuren, 8 vrouwen die op motoren door de woestijn trekken om de waarheid van engelen te verkondigen. Paulo Coelho weet de sfeer van de woestijn goed te beschrijven. Je voelt als het ware de hitte. Als het echtpaar in contact komt met de 8 vrouwen verandert de sfeer in een betoverend verhaal. Mijn advies: lees het boek in een keer uit zodat je goed in de sfeer blijft zitten.

Carla, Weesp

10.
De beschermengel is een autobiografisch verhaal dat Paulo al in 1987 heeft geschreven. Paulo gaat op aanraden van zijn spirituele meester J. samen met zijn vrouw Chris op reis door de Mojavewoestijn om zijn beschermengel te ontmoeten. Tijdens deze reis, die 40 dagen zal duren, zal Paulo door het diepste dal gaan om dit voor elkaar te krijgen. Hij ontmoet Took, zoon van een magiër en bekend met de traditie. Deze vertelt hem dat hij op zoek moet gaan naar de Walkuren, in leer geklede vrouwen die op hun motoren van plaats naar plaats rijden om over Engelen te praten. Het is een spirituele zoektochtvoor Paulo, maar ook een onverwachte spirituele reis voor zijn vrouw Chris. Hoewel het boek mij in het begin wel aansprak, het deed me zelfs denken aan het het boek van Castaneda, The teachings of Don Juan,werd het me al snel te zweverig en vergezocht. Wat zinsgebruik betreft vind ik het geen mooi geschreven boek en het boek heeft me weinig kunnen bieden. Niet een van zijn beste boeken.

Joke, Amstelveen

11.
Wanneer Paulo Coelho op het punt staat zijn boek De alchemist uit te brengen heeft hij een ontmoeting met zijn meester J. Met hem bespreekt Paulo zijn droom om veertig dagen in een woestijn door te brengen. Het resultaat van deze ervaringen staat in De beschermengel beschreven.

“Welke zijn die drie voorwaarden om met je engel te praten? vroeg hij Vahella, toen ze vertrok. Een akkoord verbreken, vergeving accepteren, en een weddenschap aangaan, antwoordde ze.”

Paulo trekt met zijn vrouw Chris door de Mojavewoestijn, zes uur rijden van Los Angeles, op de grens bij Mexico. Tijdens deze spirituele zoektocht concluderen beiden dat hun huwelijk in het slop zit, hoewel ze nog veel van elkaar houden. Dit en andere zaken wordt danig op de proef gesteld wanneer ze op hardhandige wijze kennismaken met de grilligheid van de woestijn, Took, een woestijnbewoner die Paulo vertelt hoe hij zijn engel kan zien, de mysterieuze en sensuele Walkuren, Wetten, Rituelen en De Elementen. De rollen tussen Paulo en Chris worden omgedraaid, maar ondanks alle beproevingen blijkt hun liefde voor elkaar sterk genoeg en begrijpen ze waarom de engelen terug zijn: om ons de weg te tonen.

Debbie, Den Haag

12.
Ook nu weer schenkt Paulo Coelho ons een vorm van universele energie in zijn boek De beschermengel. Zijn zoektocht naar zijn beschermengel kunnen we zien als de zoektocht die wij allen te gaan hebben,willen we iets zinvols voor het ons omringende bewustzijn van God doen.
Dit liefdevolle bewustzijn dat er altijd zal zijn voor iedereen, onafhankelijk van ras of geloof.
Via een strijd die in de dorre vlakten van ons eigen wezen gestreden wordt, gaan we via het oeroude strijdlustige principe van de Walkuren, richting het mannelijk principe in de vorm van Paulo Coelho.
Liefdevol is de figuur van de vrouw van Paulo, Chris. Overal is ze aanwezig met haar feilloze intuïtie, die ze in de loop van de jaren heeft ontwikkeld.
Zij strijdt ook, maar heeft het vermogen om het oeroude strijdlustige, ruwe, vrouwelijke principe te transformeren naar het liefdevolle goddelijke principe. Veel vrouwen moeten deze strijd nog strijden in onze tijd.
Uiteindelijk begrijpt het hoofd van de Walkuren, die op heel veel vlakken met Chris strijdt, dat het een eerlijke gezonde strijd is geweest.
Beide vrouwen schenken elkaar later iets van hun eigen energie, zo ontstaat er een herkenning.
De ene ziet zich weerspiegeld in de andere. De nieuwe vrouwelijke energie die nu ontstaan is, stelt Paulo in staat duidelijk te voelen en te zien hoe wij mensen verbonden zijn in het Goddelijk principe, dat andere wetten kent en hanteert dan ons leven op aarde!
In de verbinding van aarde naar hemel daar bevinden zich onze helpers, onze beschermengelen.
Dit boek van Paulo Coelho is een prachtig universeel geleefd en verteld menselijk gebeuren.
Een meesterverteller is hier aan het woord.
Dit boek deed me denken aan De Openbaring van Ramala en De Wijsheid van Ramala.

Anneke, Emmen

13.
In De beschermengel vertelt Coelho het verhaal van een zekere Paulo die met zijn vrouw Chris naar de Los Angeles (de Engelen) en vandaar de woestijn in trekt voor veertig dagen. Hij gaat daar naar toe om een jonge man te vinden die hem moet helpen zijn beschermengel te ontmoeten. Samen met zijn vrouw maakt hij een bijna-doodervaring mee in de woestijn, waarna hij de jonge man ontmoet, die hem een hint geeft de Walkuren op te zoeken, die hem kunnen helpen zijn beschermengel te vinden. Na enkele beproevingen en een ritueel van de vier elementen, meent Paulo uiteindelijk contact met zijn beschermengel te hebben.
Het thema van het boek is dat van de zoekende mens, een onderwerp dat verwant is aan de vele inwijdingsverhalen zoals de Toverfluit van Mozart en Siddhartha van Hermann Hesse. Paulo noemt zich zelf overigens een magiër, ook de andere personages die hem op de weg helpen zijn magiërs of heksen. Het verhaal is uiteraard leesbaar zonder kennis van Wicca of occulte wetenschappen, maar enige notie van occulte kennis kan helpen om een diepere dimensie te doorgronden. Het boek puilt uit van archetypische symboliek en christelijke verwijzingen, maar ook van fraai geformuleerde wijsheden. Een sleutelwoord is ‘conspiratie’, zoals in andere werken ‘de grote Broederschap’. Niet-adepten kunnen zich allicht aan dit verhaal ergeren, maar dat geldt voor het hele oeuvre van Coelho.
De originele titel van de roman in het Portugees luidt As Valkirias en verscheen in 1992, vier jaar na Coelho’s doorbraak met De Alchemist. In het verhaal leiden de Walkuren hem naar de beschermengel. Mogelijk heeft vertaler Piet Janssen gekozen voor de vertaling ‘Beschermengel’ in plaats van Walkuren om het boek minder bedreigend en minder wagneriaans te laten klinken.

Jörg, Antwerpen

14.
Dit weekend De beschermengel uitgelezen.
Als ik het in één adem uit had kunnen lezen dan zou ik dat gedaan hebben. Wat een lekkere schrijfstijl vol gevoel: leest zo heerlijk weg! Ik voelde de hitte van de woestijn maar begreep ook zo goed het gevoel van Chris om iets wel of niet uit te spreken naar Paulo toe.
Misschien ga ik ook op zoek naar mijn beschermengel, in ieder geval vaker mediteren ;-)

Lisa, Haarlem

15.
Na zijn laatst verschenen boek, waarin Paulo Coelho schrijft over de hedendaagse materialistische wereld van succes en glamour, is nu een boek uit de begintijd van zijn schrijversloopbaan in het Nederlands uitgegeven. In De beschermengel blijft hij juist weer dicht bij zichzelf. In de epiloog benadrukt hij zelfs dat het zijn eigen, waargebeurde verhaal betreft. Daar het relaas op zichzelf staat, lijkt dit een overbodige toevoeging. De symboliek blijft immers dezelfde.
Zoals in veel van zijn eerdere boeken handelt dit boek over een queeste. Op aanraden van zijn leermeester gaat hij op zoek naar zijn beschermengel. Hiervoor reist hij met zijn vrouw naar een woestijn in de buurt van Los Angeles. Met verve beschrijft Coelho de ontmoetingen tijdens deze reis met anderen, die hen elk op hun eigen wijze iets leren. Je voelt de gedrevenheid waarmee Coelho zijn engel wil ontmoeten.
Ook blijkt onderweg de ontstane afstand tussen Coelho en zijn vrouw. Het is soms bevreemdend om uit Coelho’s woorden haar gedachten te lezen. Toch lijkt hij dit op een eerlijke manier te doen, waarbij hij zelfkritiek niet schuwt. De zoektocht lijkt hen beiden dichter bij elkaar te brengen. Het enthousiasme van Coelho wakkert de nieuwsgierigheid van zijn vrouw aan en leidt ertoe dat zij zich op een bepaald moment realiseert dat haar ziel is gegroeid. Dit brengt hen nader tot elkaar, hoewel hun verschillen hen juist ook blijken te binden. De onderlinge krachtmetingen tussenbeiden weet Coelho treffend te verwoorden.
Het zijn de beproevingen, de ontmoetingen en de inhoudelijke gesprekken onderweg die dit verhaal dragen. Coelho is hierin helemaal thuis. Op sommige momenten dreigt hij alleen iets te langdradig te worden en heeft de neiging de symboliek teveel uit te leggen. Maar als een verhaal met een magische moraal je aanspreekt, neem je dat voor lief.

Linda, Den Bosch

16.
Ondanks het feit dat spirituele werken me nauwelijks kunnen boeien, werd ik in de eerste helft van dit boek enthousiast deelgenoot van de reis die Coelho met zijn vrouw Chris naar de Mojavewoestijn (VS) heeft ondernomen. Doorlezen wilde ik, wat makkelijk gaat gezien het grote aantal zinnen dat (onterecht) op een nieuwe regel begint. Op die manier krijg je 200 pagina’s snel gevuld.
Helaas bevat De beschermengel blunders die regelmatig tot ergernis leiden. Vooral als je de Proloog leest, waarin Coelho vermeldt dat alles ‘waar is gebeurd’. Uitgever, laat die Proloog toch weg! Is Coelho te groot om te beschermen tegen zijn blunders? Sinds wanneer kan iemand een auto op 7 km afstand zien? Sinds wanneer is de geluidssnelheid groter dan de snelheid van het licht (hij hoort een auto in een leeg gezichtsveld eerder aankomen dan hij die auto ziet)? Zijn Braziliaanse redacteur had hier in moeten grijpen. Maar ook de Nederlandse (Belgische? Waarom wordt het woord ‘schrik’ gebruikt in plaats van ‘angst’?) redacteur heeft steken laten vallen. Volgens mij is vertaling/redactie een haastklus geweest, want ik heb onevenredig veel fouten geconstateerd.
De beschermengel beklijft bij mij als een religieus pamflet, als een belerend werkje waarin de lezer op het hart wordt gedrukt vooral de Liefde te omarmen en uit te zien naar engelen. Dan zal alles goed komen. In die zin is ook de Epiloog een afsluiting om snel te vergeten. Zonder die laatste zes bladzijden is het duidelijk genoeg wat Coelho wil zeggen.

Eus, Delft

17.
Niet dat ik het een echt goed boek vind. Er wordt nogal wat van stal gehaald qua geheimzinnigheid en magie en de pretentie van hoog ontwikkeld spiritueel inzicht wordt mijns inziens niet waargemaakt.
De wereld is in handen van degenen die de moed hebben om te dromen en hun dromen waar te maken.
Zou bovenstaande niet ook van toepassing geweest kunnen zijn op regeringsleiders als Stalin, Hitler, Bush alsook willekeurig welke huurmoordenaar. En uiteraard kan er ook dichter bij huis worden gezocht nl. in de eigen binnentuin.
Mijn probleem met De beschermengel is dat de adviezen vaak ofwel totaal onduidelijk, ofwel gevaarlijk, of polyinterpretabel zijn.
Een positief punt is dat de bedoelingen goed lijken te zijn, maar dat berust op puur geloof van mijn kant en dat men worstelt met het bestaan.

Christine

18.
Met verbazing en heel veel herkenning heb ik De beschermengel gelezen,
zeer interessant voor iedereen die weet en voelt dat er meer is om ons heen.
De beschermengel vertelt het persoonlijke relaas van de speurtocht van Paulo Coelho naar engelen, de reis die hij samen met zijn vrouw Chris maakte in de jaren '80 naar o.a. Tucson, Death Valley en de Glorieta Canyon. Hier ontmoette zij de indiaan Took, die hem verder op weg hielp en kwamen zij op het juiste moment in contact met acht Walkuren, en de belangrijkste dame uit dit gezelschap was de rossige Vahalla.
Walkuren zijn (volgens het woordenboek) nimfen uit het paleis van Wodan. Vrouwelijke boodschappers van de Goden, ze geleiden de helden naar de dood en vervolgens naar het paradijs, gezeten op strijdrossen (in dit geval paarden) als voortjagende wolken en donderende stormen.
Paulo en Chris worden verliefd op de Walkure Vahalla, Paulo begrijpt dat er een verschil is tussen liefde en verliefdheid, net als praten met engelen is het iets heel eenvoudigs.
Vahalla was voor hem de krijgsvrouw, een jager die met engelen sprak, Paulo was voor haar de man die de ring van de Maantraditie bezat, de magiër die occulte mysterieën kende, de avonturier die over het vermogen beschikte om alles los te laten en naar engelen op zoek te gaan.
De belangrijkste les uit De beschermengel is eigenlijk dat de mens datgene waar hij het meest van houdt TOCH vernietigd. De enige zonde is falen in de liefde, wees moedig en heb lief, wees blij om de liefde, om de overwinning , doe wat je hart je ingeeft.
Iedereen draagt in zijn ziel herinneringen en beelden uit het paradijs, er kunnen jaren voorbijgaan tot er iets gebeurt of iets ons raakt; een kind, een groot verlies, dreigend gevaar, of een mooi boek of een liedje. Liefde is het delen van de wereld van de ander, hetzelfde bed, dezelfde bomen en stormen, hetzelfde Universum.

Jeannette, Soest

19.
In de stijl van De pelgrimstocht naar Santiago beschrijft Coelho zijn zoektocht naar zijn engel. Deze 40 daagse zoektocht doet hij in gezelschap van zijn vrouw in de Mojave-woestijn in Amerika eind jaren ‘80. Zijn vrouw belandt in een voor haar nieuwe wereld van spiritualiteit en magie, Coelho deelde voorheen zijn eigen ervaringen niet met haar. Haar gedachten en scepsis ten opzichte van deze kant van het leven is een mooie afspiegeling van de bijna obsessieve Coelho die alleen maar zijn engel wil vinden. In deze zoektocht verliest Coelho regelmatig de behoeftes van zijn vrouw uit het oog maar zij laat dit niet toe. Doordat zij haar eigen ervaringen beleeft en Coelho de ruimte geeft die hij opeist, komen zij beiden tijdens hun 40 dagen in de woestijn en hun ontmoetingen met bijzondere mensen steeds dichter bij hun engel.
De beschermengel is wederom een licht geschreven boek over Coelho’s zoektocht in een wereld die menig mens tot de verbeelding spreekt en je wilt zelf ook direct op zoek naar je eigen engel c.q. spiritualiteit. Je weet dat de zoektocht niet simpel is maar Coelho geeft met zijn schrijfstijl jou een gevoel dat je het ook kunt.

Chantal, Deventer

20.
Paul Coelho’s nieuwste boek is een intrigerend verhaal en kan filofictie genoemd worden.
Op een filosofische manier beschrijft Coelho hoe de hoofdfiguren uit dit boeiende verhaal
op zoek zijn naar hun beschermengelen in en rond de Mojave-woestijn in de Verenigde Staten.
Op een zeer fascinerende wijze worden de karakters en ook de verweving van de karakters
weergegeven. Dit alles onder de ontberingen van de woestijn, die vol geheimen is, maar ook
beeldschoon kan zijn.
Het is een boek waardoor je je kan laten meevoeren door de woestijn, waar je adem stokt bij Death Vally en waar je je adem inhoudt als de Walkuren komen. Het is een boeiende zoektocht naar de eigen persoonlijkheid en die van de ander, geïnspireerd door religie met een open karakter.
Waardoor laten we ons leiden, wat willen we bereiken, wat kunnen we wel en niet aan, wat
betekent liefde voor ons. Dat zijn onderwerpen waar we allemaal in meerdere of mindere mate
mee bezig zijn. Daarom is dit boek zo het lezen waard.

Anke, Rotterdam

21.
Een fluisterende stem in je hoofd die aanwijzingen geeft waardoor je de juiste beslissingen neemt.
Of door het negeren ervan constateer je dat je achteraf de verkeerde beslissingen genomen hebt.
Een droom die je helpt de dingen in het leven anders te bekijken, waardoor je meer rust krijgt en dingen beter begrijpt.
Neem die afslag niet, terwijl je die elke dag wel neemt, en een ongeluk werd voorkomen, want vlak naast me op de rechter baan knallen twee auto’s op elkaar. Je staat er nooit bij stil maar dit soort gebeurtenissen hebben we allemaal.
Denken dat dit je beschermengel was die je hielp komt niet echt in je op, en de behoeft om in contact te komen met je beschermengel al helemaal niet.
Ik heb een katholieke opvoeding gehad, maar in de loop der jaren elke vorm van religie naast me neergelegd.
We bedoelen allemaal hetzelfde en willen ook allemaal hetzelfde, leven met elkaar in harmonie.
Iedere religie heeft andere rituelen of wordt op een andere manier benaderd.
En dat draagt ertoe bij dat mensen elkaar gaan haten, doden en honderden jaren in conflict kunnen leven. Ook de New Age golf is niet ongemerkt aan mij voorbij gegaan, echt voldoening gaf het nooit.
Paulo Coelho verstaat de kunst van beide invloeden iets op een geloofwaardige manier in zijn romans te verwerken. Je voelt je verbonden met de personages en je krijgt het besef dat er wel degelijk goddelijke krachten bestaan. En dat die krachten je vaak het juiste laten inzien. Hierdoor beleeft het zieltje precies datgene waardoor je inzicht krijgt in het leven dat je leidt.
De boeken van Paulo Coelho raken en veranderen mijn denken tot in het diepst van mijn ziel.
Hoewel ik niet in engelen geloof in de zin van wezens die vanuit de hemel neerstrijken met vleugels op hun rug, ben ik me wel degelijk bewust van de onverwachte hulp die je krijg. En na het lezen van dit boek ben ik me bewust geworden dat een engel zich altijd openbaart op een manier die jij zelf aanvaardbaar vindt. Een kracht die verder gaat dan God te zien als een vader die in de hemel regeert, je controleert en je straft voor je zonden.
Een leven moet geleefd worden zonder een ander schade te berokkenen. Hierdoor leer je leven.
Dat is een van de boodschappen die ik uit zijn boeken haal.

Hans, Vlaardingen

22.
We kennen Paulo Coelho als een gepassioneerde spirituele zoeker. Ook in dit boek slaagt hij er weer in de abstracte inhouden, waarnaar de spirituele mens altijd weer op zoek is, in een drie-dimensionaal verhaal te ‘vertalen’. De zoektocht naar het mysterie wordt op twee niveaus verteld. In een spannend en bizar verhaal worden symbolen verteld die een ‘diepere’ laag verhullen.
De lezer die zich wil inspannen om het boek zowel rationeel als irrationeel, dat wil zeggen de symboliek er in te zoeken en te herkennen , ook hier weer krijgt wat hij mag verwachten van deze schrijver. Op zoek naar zijn engel worden we door de schrijver meegenomen in een verhaal wat model staat voor zijn spirituele zoektocht. Dan wordt verteld: ‘Engelen zijn een levende gedachte van God en moeten zich aanpassen aan onze kennis en ons begripsvermogen. Ze weten dat ze, als ze dat niet doen, ze zich aan onze waarneming onttrekken’.
Een eigentijds en spannend boek, dat voor de zoekende mens veel kan betekenen en een bron van herkenning kan zijn binnen eigen onbewuste lagen van een persoonlijk ‘weten’ over levensvragen.

Wilma

23.
Paolo Coelho neemt de lezer mee naar zijn gedachten. Hij gaat met jou in gesprek en spreekt zo nu en dan zelfs onvrede uit over bijvoorbeeld de aanwezigheid van zijn vrouw. Maar zij houdt vol, blijft aan zijn zijde en samen komen ze tot spirituele verrijking. Een aanvulling op zijn boekencollectie. En zeker voor de lezers die zijn overige boeken ook gelezen hebben. Het is weer prachtig geschreven om in één adem uit te lezen.

Priya, Rotterdam

24.
‘…en uiteindelijk maakte ik alles kapot en jij snapte er niks van’
Volgens Oscar Wilde doodt iedere man de dingen die hij liefheeft. In deze nieuwe roman doet Paulo Coelho verslag van zijn strijd om liefde, angst, het overwinnen van angsten en zijn poging om zijn engelen te ontmoeten. Daarbij vraagt hij zich regelmatig af: waarom vernietigen wij steeds weer dat wat wij liefhebben?
Deze gedachte rust al een vloek op zijn leven. Om die vloek te verbreken krijgt hij een taak van zijn spirituele leermeester, een man die we alleen kennen als J. Het is zijn opdracht die vloek te doorbreken.
Dit is de tweede keer dat Paulo Coelho op reis wordt gestuurd door J. De eerste reis heeft Coelho beschreven in zijn boek De pelgrimstocht waarin hij op weg moest naar Santiago, om het verloren zwaard terug te vinden. En net als bij de eerste reis is J. behoorlijk vaag over de details van de reis.
J. verscheen eerder aan Paulo Coelho in een droom, toen hij het concentratiekamp in Dachau had bezocht. Twee maanden later ontmoette hij deze J. in een café in Amsterdam.
Om de vloek te doorbreken moet hij naar de Mojave-woestijn gaan. In de woestijn leert hij de grenzen van zijn eigen fysieke kracht kennen. En bijna overleeft hij zijn eerste verblijf in de genadeloze woestijn niet.
Een van de weinige aanwijzingen die hij meekrijgt is het vinden van de ‘Walkuren’, strijdgodinnen en boodschappers van de god Odin, zoals we die kennen uit de Noorse mythologie. De moderne Strijdsters rijden nu echter niet meer op vurige paarden, maar op krachtige motoren en zijn gekleed in stoere leren pakken. In de woestijn zoeken zij engelen en praten met hen. Paulo Coelho hoopt via hen in de woestijn een ontmoeting met zijn engel te hebben.
Voordat Paulo aan zijn reis begint geeft hij het manuscript van De Alchemist aan J. Het is zijn enige en originele exemplaar. Om bij de Walkuren te komen, moet Paulo Took vinden. Took zal zijn gids zijn in de woestijn. Daamee vervult een vergelijkbare rol met Petrus, Paulo’s gids op de weg naar Santiago.
Voordat Paulo en zijn vrouw Chris op weg gaan, stopt J. Paulo een papieren servetje in de handen waarop hij snel heeft geschreven:

En elke man doodt wat hij liefheeft,
Door al laat dit horen,
Sommigen doen het met een bittere blik,
Sommige met een vleiend woord,
De lafaard doet het met een kus,
De dappere man met een zwaard.

In de woestijn leert Paulo uiteindelijk om deze vloek te doorbreken en om zijn engel te ontmoeten en te spreken. Daarvoor moet hij drie dingen doen: Een akkoord verbreken, vergeving accepteren en een weddenschap aangaan. Uiteindelijk is het de Liefde, of de herontdekking ervan, die hem in staat stelt zijn engel te ontmoeten. Want de liefde is sterk en ze zal ons helpen te – spiritueel - groeien. En pas dan zullen we in staat zijn engelen, sterren en wonderen te begrijpen. Zonder kapot te maken wat ons lief is!
De beschermengel is het verslag van een persoonlijke ervaring die al in 1992 heeft plaats gevonden. Coelho heeft deze ervaring geschreven in de stijl van een roman, omdat dit volgens hem het meeste recht doet aan wat er de werkelijke gebeurtenissen.

Jielis, Cairo

25.
We kunnen ons vol overgave associëren met Paulo, de hoofdpersoon. Van hippie, revolutionair, politiek gevangene en gevierde showbizz-ster tot een dolende ridder in de woestijn. En daar begint het. Want wie mocht denken dat zo’n rijk leven al voldoende is om te gaan louteren, in De beschermengel maakt hij ons duidelijk dat pas in de woestijn de eerste stappen naar de verdieping worden gezet. Een peilloze diepte, dat wel, vergelijkbaar met de vrije val van de geest, die hij jaren eerder in zijn flat had ervaren. Maar toen wist hij het nog niet. Het waren niet de naweeën van een lsd-trip, dat had hij nadrukkelijk vastgesteld. Misschien kwam het door zijn oppervlakkige leven. ‘Niets duurde langer dan twee jaar’. Zijn vriendin werd ook meegesleurd in de afgrond, zoals ook Chris, zijn vrouw mee moest de woestijn in.
De beschermengel is daarom ook een boek over de liefde. ‘De enige zonde is het falen in de liefde’. Maar tegelijkertijd stelt Paulo op bijna jongensachtige toon vast dat hij nog heel vaak verliefd zal worden. ‘Hij voelde er zich niet schuldig onder. Verliefdheid was iets fijns, iets prettigs en kon een grote verrijking voor je leven zijn’. Dat bedacht hij vóór de ontmoeting met zijn engel. Maar de ontknoping is even kort als teleurstellend. Achter hem verschijnt een onbekend wezen, dat hem een naam in het zand laat schrijven.
Toch mogen we geen kennis maken met zijn beschermengel en ook de geheimzinnige naam wordt niet onthuld. De zoektocht van Paulo is voorbij.
Niet overigens nadat er apocalyptische ontmoetingen hebben plaatsgevonden met Walkuren, vrouwen uit een andere werkelijkheid, die alleen kunnen overleven in harde leegte van de woestijn. De ontmoeting met deze surrealistische vrouwen is bijna komisch. Hun evangelisatiedrang zet je met beide benen weer op aarde. Niks geen bovennatuurlijke kracht, niks geen goddelijke kracht, maar een sektarisch gezelschap dat na de verkondiging van God’s woord met de pet rond gaat. ‘Hun idee van oorlog voeren is beslist niet modern’, zegt Paulo bijna verontschuldigend over de strijdwijze van de Walkuren.
In die zin doet de spectaculaire verandering van het filmdecor zo nu en dan denken aan From Dust Till Dawn van Quentin Tarantino. Het enige verschil is dat de rondtrekkende familie in de camper niet, zoals Paulo, op zoek is naar een hogere werkelijkheid en absolute antwoorden, maar schijnbaar bij toeval wordt meegesleurd in de mythologie van hun diepste instincten. De vraag is of er een verschil is tussen de zoeker en de opportunist.
Paulo Coelho is er altijd in geslaagd om op een speelse manier klassiekers te verbinden met zijn eigen verhaal. Zo zou De beschermengel ook in de jaren zestig van de vorige eeuw kunnen zijn geschreven. Een combinatie van New Age en fanatieke evangelisatiedrang, van ‘De Lessen van Don Juan’ en Herbert Marcuse. Paulo is op zoek naar ‘Het ritueel dat alle rituelen vernietigt’, het probate middel dat de heilloze, eendimensionale consumptiedrang moet neutraliseren.
Maar dit boek is geen ‘Carlos Castenada revisited’. Het is veel meer een filosofische rondgang in de wereld van de magie, of je nou op zoek bent of niet. Het is ook een lichtvoetige speurtocht naar de uitstapjes van de geest, die je je permitteert op een zwoele zomermiddag bij een koel glas witte wijn. En zulke dwaze fantasieën zijn misschien wel de mooiste momenten, de toevallige aanvallen op ons associatievermogen raken ons het diepst. De geest is als een supermarket. Op elke plank ligt er wel een boodschap. Daar is er weer een, tot ver in de epiloog:

We zijn verantwoordelijk voor alles wat er gebeurt in
deze wereld. Wij zijn de Strijders van het Licht. Met de
kracht van onze liefde, van onze wil, kunnen we ons lot
en dat van vele andere mensen veranderen.

Henk, Paramaribo

26.
Een boek met veel herkenning en gemakkelijk te lezen. Tot het laatste hoofdstuk toe weet je niet hoe het af zal lopen. Je wordt nieuwsgierig waardoor je wel door moet lezen. Dat is juist zo ontspannende en daar heb ik erg van genoten. Met de belangrijke thema’s: liefde en geloof .
Maar tevens laat dit boek mij zien dat je een keuze en mogelijkheid hebt om de rituelen en vaste patronen die ons ingegeven zijn door opvoeding en geloof te doorbreken. Dat het een bevrijding is en dat je de wereld in handen hebt, als je de moed hebt om te dromen en je dromen ook waarmaakt. Mooi vond ik ook de gedachtenwereld van de twee hoofdpersonen; de man en vrouw. Hoe verschillend er gedacht wordt en gecommuniceerd.
En dan die tweede geest, die moeilijk te hanteren is en niet doet wat jij werkelijk wilt. Heel herkenbaar. Het boek geeft nieuw inzicht, waardoor ik nu al weet dat ik het ook meerdere malen zal gaan lezen, steeds als ik weer in een nieuwe levensfase ben of als het tijd is om iets te veranderen in mijn leven.
Een boek dat je in je boekenkast moet hebben, maar ook gerust mee kunt nemen op vakantie als ontspanning. Het heeft mij in ieder geval verrijkt en aangezet tot nieuw inzicht en ik weet zeker als ik het vaker lees dat er nog meer belangrijke levenslessen voor mij in staan.
Die ervaring heb ik vaker met de boeken van Paolo Coelho.

Nollie, Helmond

27.
De beschermengel gaat over geloof, hoop en liefde. Vanaf het eerste moment word je meegenomen op reis waarbij Paulo Coelho je een kijkje geeft in zijn persoonlijke zoektocht naar spiritualiteit, zijn geloof en zijn liefde (en zijn twijfels daarover) voor zijn vrouw.
Paulo Coelho weet op een aardse wijze te omschrijven wat er zich tussen hemel en aarde afspeelt. Gegoten in een verhaalvorm die je uitnodigt verder te lezen en na te denken over het fenomeen beschermengel. De beschermengel doet je beseffen dat je nooit alleen staat en wanneer gewenst er een beroep op je intuïtie kan worden gedaan die altijd antwoord zal geven.

Mareille, Amsterdam

28.
Het kippenvel staat me nog op mijn lijf. De krop in mijn keel is nog voelbaar. Paulo Coelho zette alweer een oeuvre neer. Doorheen zijn boeken is zijn spirituele durf gegroeid; wat hijzelf al jaren weet en ervaart als magiër, deelde hij de voorbije jaren stap per stap met zijn lezers. De Beschermengel is een oproep tot Liefde. Het is het roepen van een profeet in de woestijn die de weg kent naar een andere wereld van vrede, rechtvaardigheid, overvloed. En de weg er naar toe is voor iedereen haalbaar. Er zijn gidsen, reisgenoten die wegwijzers uitzetten, bescherming bieden als je bereid bent in ze te geloven en ze te erkennen. De Beschermengel is een cadeau aan de mensheid. Het is een leidraad voor wie de eenvoud van engelentaal wil leren kennen. Het is een handreiking voor wie troost en hoop zoekt. Het is een hemelse herkenning voor wie zijn leven al laat omringen en dragen door engelen. Paulo Coelho bezielt en inspireert dag na dag ontelbare mensen. Mensen die zijn boodschap van liefde en vertrouwen doorgeven in hun dagdagelijkse taak. De beschermengel zal hun gids zijn als een boodschap van de engelen.
Lezers, als je niet in engelen gelooft, wordt dan even als een kind en durf het aan. Ga op zoek naar wat je hart verlangt, kijk naar de tekens om je heen en weet dat engelen je pad vergezellen. Laat dit boek alvast hun werktuig zijn.

Ann, Tielt (BE)

29.
De beschermengel is een roman die de lezer een beeld geeft van de weg die wordt gegaan; wanneer het verlangen er is om de innerlijke mens te ontdekken die zich wil ontplooien en daarom beslist zijn denkbeeldige werkelijkheid los te laten. Het is de mens die zich bewust wordt van de handleiding van zijn geboorterecht.
Hulpmiddelen worden aangereikt door de Walkuren - lucht – aarde – zon - heuvels – woestijnen, winden en water.
Kortom, alle energie die toelaat om met een open geest het leven welkom te heten en te aanvaarden dat de liefde geen enkele vorm van gevangenisschap accepteert. Liefhebben is voortdurend loslaten en accepteren dat verandering groeien is.
Bepaalde passages zijn heel simpel en direct terwijl andere passages dan weer erg vaag blijven.
De twee protagonisten zijn gewild en ongewild zowel jager als zorgdrager. Ze gaan met elkaar een eind mee elk in hun woestijn. Beiden komen tot het besluit dat de werkelijkheid niet altijd de werkelijkheid is; maar dat zingeving belangrijker is dan hun leven te laten afhangen van het oordeel van anderen.
De wijze waarop de Onbevlekte Ontvangenis en Maria Magdalena gedefinieerd wordt is subliem.
De verhaallijn verliest zich even in de uiteenzetting over de vier elementen. Te vaag – te eigenwijs.
Maar dan herpakt het verhaal zich als er wordt geschreven: liefde is niet logisch en niet rationeel. Het blijft een verhaal met obstructies in de verhaallijn. Maar zeer de moeite waard om te lezen en te mogen zwijgen en luisteren om een glimp van het bovenzinnelijke te mogen aanschouwen als beschermengel.

Jenny, Lo-Reninge (BE)

Paulo Coelho, De beschermengel, ISBN 9789029572910, € 16,95 | Bestel