Discussietips bij De overgave

Discussietips bij <em>De overgave</em>

Discussietips bij Arthur Japin - De overgave

1. Lies Schut gaf haar recensie in De Telegraaf de titel: ‘Pleidooi voor tolerantie’. Daniëlle Serdijn koos in de Volkskrant voor een andere typering. Zij noemde de roman ‘een boek over rouw, en de onmogelijkheid die te verwerken’. Welke typering vindt u het meest van toepassing?

2. In welke mate is Granny bereid en in staat tot vergeven? Op welke passages in het verhaal baseert u uw mening?

3. Hoe interpreteert u de titel? Op welke personages heeft deze betrekking?

4. Hoe heeft u de cursief gedrukte intermezzo’s ervaren?

5. Over het vertelperspectief waren niet alle recensenten te spreken. Thomas van den Bergh oordeelde in Elsevier: ‘Het nadeel van deze vorm, een verhaal-in-herinneringen, is dat de lezer zelf nooit ín het moment zelf zit, dat hij op afstand wordt gehouden’. En Pieter Steinz stelde in NRC Handelsblad: ‘De vertelstem, Granny Parker, naar eigen zeggen de vertegenwoordigster van “een ruw volk van snelle meningen met een gekarteld oordeel over alles en iedereen”, klinkt “gewoner”, om niet te zeggen braver, dan je zou verwachten, en zeker dan je zou willen. De wereld rondom haar komt tot leven, maar zijzelf veel minder.’ Wat is uw mening ten aanzien van het gekozen vertelperspectief?

6. Welk beeld heeft u zich gevormd van Cynthia Ann? In hoeverre herkende u in haar gesprekken met Granny (bijvoorbeeld p. 38-39, p. 73-74) een meisje van negen jaar? En hoe verklaart u haar complete persoonsverandering waardoor zij zich bij de hereniging niets meer van haar eerste tien levensjaren herinnert?

7. Hoe waardeerde u Japins stijl?

8. In haar monoloog gebruikt Granny regelmatig de formulering ‘… betekent voor iedereen wat anders’, waarbij op de plaats van de puntjes in het boek dan diverse zaken staan: liefde, vergeving, begrip. Wat is volgens u de betekenis van een dergelijke terugkerende formulering?

9. Jeroen Vullings stelde in de intro bij zijn recensie in Vrij Nederland dat De overgave ‘een hoog Het Kleine Huis op de Prairie-gehalte’ heeft, ‘met paardenfluisterende levenslessen’. Maar hij vond ook dat Japin er geen ‘mierzoet sprookje’ van heeft gemaakt: ‘het rauwe geweld komt als een donderslag bij heldere hemel’. Hoe kijkt u hier tegen aan?

10. Vullings typeert het boek als vooral ‘a good read’: een lekker verhaal zonder veel diepgang. Wat is uw mening?

Discussietips ontwikkeld door Reyer Kraan.
© Biblion Uitgeverij, Leidschendam.
Zie ook: www.leeskringen.nl.

Nieuwsbrief

Wilt u iedere maand onze e-mail nieuwsbrief met al het nieuws over de uitgaven en acties van De Arbeiderspers ontvangen? Laat dan hier uw gegevens achter.