Inzendingen Heel Nederland-prijsvraag
Winnaar
Het boek Heel Nederland is me uit het hart gegrepen. Eindelijk iemand die de schoonheid van Nederland ziet en er over durft te schrijven. Ik heb in het buitenland veel mooie dingen gezien: ongenaakbare berglandschappen, prachtige wilde dieren, indrukwekkende oude steden… en toch is er niets dat me zo raakt als Nederland. In Nederland is de natuur nooit ongenaakbaar. Bijna overal is de hand van de mens te herkennen, maar hoe erg is dat? Het is juist het samenspel tussen de mens en de natuur dat de meest fascinerende plekken oplevert.
Maar wat is nu echt de allermooiste plek? Het van slootjes doortrokken drassige weiland in Waterland? Het brede duinlandschap bij Vrouwenpolder? De rivierdijken in de Betuwe? Het platte land bij Oudebildtzijl? Kijkend uit mijn raam zie ik een plek die alles belichaamt wat Nederland mooi maakt. De Wilmkebreekpolder is het laatste poldertje van Amsterdam. De Wilmkebreekpolder is niet zo heel netjes en strak. De slootkanten zijn gerafeld en de hekjes zijn hier en daar scheef. De polder wordt omringd door huizen en woonboten, met af en toe rommelige tuintjes. Op de achtergrond zie je een bouwkraan, een flatgebouw, de schoorstenen van een energiecentrale. Maar in het poldertje zelf grazen koeien en schapen in alle rust. Heel veel vogels, kieviten en grutto’s in het voorjaar, zwanen in de zomer en ganzen in het najaar, zorgen voor leven in de brouwerij. Een lief stukje Nederlands polderlandschap aan het rafelrandje van de stad, het is de combinatie die het spannend en dierbaar maakt.
Vrijwel iedere avond sta ik in mijn achtertuin even stil om dit stukje Nederland op me in te laten werken. En ik prijs mezelf gelukkig. Ik weet het zeker: de Wilmkebreekpolder in Amsterdam-Noord is de mooiste plek van Nederland.
Jacqueline Sinke uit Amsterdam-Noord
Eervolle vermelding
De mooiste plek van Nederland is voor mij het gebied rond het eeuwenoude klooster in Ter Apel. De bosvijver, café-restaurant 'Het Boschhuis', de lange beukenlaan. Vanuit deze plek kun je lange fiets- en wandeltochten maken langs het riviertje de Ruiten-Aa of in het mooie Mei- en Roulagerbos en de Vossenberg.
Voor mij is dit gebied een warme jeugdherinnering aan opa en oma die aan de rand van het bos woonden. Spelen rond het klooster; met opa uren het bos in om van alles te ontdekken. Mijn liefde voor de natuur is - dat kan haast niet anders - daar geboren.
Margreet van Dam-Krijgsveld uit Zuidlaren
Eervolle vermelding
De mooiste plek in Nederland is daar waar ik de as van mijn vader heb uitgestrooid:
het haventje van Den Bommel, een dorpje aan het Haringvliet.
Vanaf de haven heb je een weids zicht over het water en het eiland Tiengemeten.
Mijn ouders zijn in het dorp opgegroeid. Ikzelf – een stadskind – ken het vooral van de vakanties.
Het is een beladen plek. Het is de plek waar mijn vader op jonge leeftijd ging zwemmen met een vriendje. Het vriendje verdronk. Zijn moeder heeft het mijn vader altijd kwalijk genomen, dat hij hem kwam ophalen om te zwemmen: 'Het is joe schuld.' (Flakkees)
Het is de plek waar mijn vader in 1948 vandaan vertrok om in Nederlands-Indië te vechten. 'Het ging maar om een jaar, zei Generaal Spoor. Het werden er ruim drie', zei mijn vader vaak. ‘Drie jaar van mijn leven!’
Het is de plek waar mijn vader met veel moeite op 1 februari 1953 arriveerde - hij kwam uit Den Haag - en hoorde, dat zijn ouders, zijn broer, zijn vrouw en zijn drie weken oude dochter Joke waren verdronken. Waarschijnlijk. In het ouderlijk huis op Tuindorp vond hij een kinderwagen boven op het bed. Met een roeibootje ging hij toch op zoek en trof gelukkig een dag later in Oude Tonge iedereen gezond en wel aan.
Het is de plek waar ik met mijn oudste zus Joke de as van mijn vader heb uitgestrooid.
Het was een mooie, heldere winterdag. Het vroor. Mijn zus en ik liepen moeizaam over de gladde steiger. Mijn moeder en jongste zus bleven gearmd op de kade staan.
Wij liepen naar het eind van de steiger, lieten de as uitwaaien over het Haringvliet.
Mijn moeder knikte van ver dat het goed was.
Jan van der Mast
Foto uit <em>Heel Nederland</em>: Vlieland, strand bij Dam 20
Eervolle vermelding
In mijn hoofd zetelt voor altijd de mooiste plek van Nederland. Die plek ligt op Vlieland, waarschijnlijk aan de Duinweg, maar dat kan ook de weg zijn die ons er bracht.
Ik ging er heen met al mijn broers en zussen toen ik een jaar of 9 was. Het rook naar gestoven zand vermengd met zoet en zout en den en zonnebrand(olie). Omdat het daar lang licht was hoefde niemand vroeg naar bed en kon je uren 'kwijt' zijn zonder zoek te zijn. Wanneer het regende gingen we naar de diashow over ik denk Genesis, in een klein kerkje waar een mooi donker weggetje naast liep.
Vanuit ons huisje moest je de weg oversteken om in het bos te komen. Liep je daar door dan kwam je bij de vuurtoren. Sloeg je bij het huisje rechts af dan liep je langs rozebottelstruiken naar de zee, linksaf het dorp en om ons heen duin met hier en daar een huis waar kinderen woonden die met ons tot diep in de nacht een soort verstoppertje met een blikje speelden. Dat speelden we niet om gevonden te worden, maar omdat het zo heerlijk was te zijn en te zijn.
Eigenlijk is dus precies alles om dat huisje (de Duinroos?) de mooiste plek, maar het hele eiland, met woorden als Posthuys en Vliehorst, waar de beperktheid onmetelijke vrijheid inhield, mag zeker vallen onder de noemer de mooiste plek van heel Nederland.
J. Baas-Hazenbosch uit Vlissingen
Eervolle vermelding
De straatweg tussen Princenhage en Etten-Leur en dan omstreeks 1928 met de stoomtram, een pater op een damesfiets en de kinderhoofdjes.
Dit beeld is het 'paradijs van mijn jeugd' en behalve de beelden komt ook de reuk in mijn neus van het opstoken van de fornuizen voor de warme tussen-de-middag-maaltijd.
Alles is nu verdwenen en als ik er kom dan zie ik alleen nog voortsnellend wegverkeer op een 4 baansweg.
Maar wat in die omgeving gebleven is, is het mooie Liesbos: ongerept met het restant van de 'kathedraal' (hoge bomen in een kring, zo genoemd in mijn kindertijd, staan daar nog), de prachtige doorkijkjes en - vooral in het voorjaar - de als het ware besneeuwde bodem met ontelbaar vele bosanemonen.
P.J. van der Maat uit Utrecht
Foto uit <em>Heel Nederland</em>: Reiderwolderpolder
Eervolle vermelding
Reiderwolderpolder
Zwarte zeeklei
ontstaan in een ver verleden
Oneindig saai, maar prachtig
in zijn indrukwekkende heden.
Ontelbare vogels
overtrekkend en fouragerend
Gele kwikstaarten vliegen mee
Ongelooflijk fascinerend
In ieder jaargetij
betoverend mooi, 12 kilometer
dichtbij, pas doorbroken
de eindigheid concreter
Zwarte zeeklei
ontstaan in een ver verleden
Nederland op zijn mooist
nu, maar ook lang geleden
Els Verwer uit Tilburg
Eervolle vermelding
Wist u dat er in Utrecht een plas bestaat met het schoonste water van Nederland, waar het hele jaar door gezwommen wordt door een stelletje bloteriken?
Voor mij is dit grasveldje aan de noordkant van de Maarsseveense plassen het mooiste plekje van Nederland. Vanaf maart kun je er bloot liggen zonnen, een Met Gezonde Tegenzin genomen duik wordt altijd beloond met een heerlijk gevoel van overwinning en gelukzaligheid. In de zomer zwemmen de ringslangen heen en weer tussen het riet of liggen te zonnen op bedjes van geknakte rietstengels. De koekoek roept, de specht slaat en de meerkoeten krijgen ieder jaar een heleboel nakomelingen waarvan er vervolgens iedere week weer een paar zijn opgegeten door de snoeken.
De naam van dit clubje winterzwemmers is MGT, 4 keer per jaar verzorgen we zelfs een clubblad met dezelfde naam. De vaste (winter)tijd om te zwemmen is 14.00 uur als de zon nog een beetje kracht heeft en je weet dat je niet alleen bent. In de zomer is dit uiteraard niet nodig, dan ligt het veldje altijd vol. En iedereen houdt zielsveel van dit gratis kleine stukje gras aan de grote plas.
Agnes Leopold
Eervolle vermelding
Het mooiste plekje van Nederland is toch wel een plek in m'n geboortedorp Lunteren aan de Veluwezoom. Het is eigenlijk een plek van niks, niet uitgesproken of bekend. Als je in Lunteren de Mielweg opgaat en de spoorlijn oversteekt, kom je op een onverharde weg. Iets doorlopen en je staat in een gebied dat het woord 'Veluwezoom' doet begrijpen. Aan de ene kant loop je over een soort dijkje (stuwwal) met rechts bos (het Buurtbos, de uitlopers van de Veluwe). Links heb je uitzicht over akkerbouwgebied (de Gelderse Vallei). Het gebied is heuvelachtig, in de zomer zijn er maisvelden. Wat het nog mooier maakt is het treintje (de kippenlijn tussen Amersfoort en Ede-Wageningen) die je al van verre ziet aankomen. Eens per uur zie je dan een rups door het landschap glijden. De mensen die langskomen zeggen natuurlijk gedag en op zondag ruik je nog bijna de kerklucht die sommigen met zich meedragen.
Ciska van Harten uit 's Hertogenbosch
Eervolle vermelding
De mooiste plek van Nederland is volgens mij het Terhorsterzand in Drenthe bij Beilen waar de natuur zich in alle schoonheid aan je toont. Toen ik er mijn wandelschoenen uitprobeerde in april 2008, heerste daar een weldadige stilte en was ik in staat de kanjers van blaren op mijn voeten te vergeten. Het is een plek waar je verwacht dat er elk moment een fee of een trol uit het moeras tevoorschijn komt al naar gelang je eigen gedachten daarover. Wat een pracht en dat zo dicht bij huis.
Marian Blümer uit Rotterdam
Eervolle vermelding
'Pa...' - en hij steekt zijn hand uit, Victor (de derde in leeftijd van mijn vier zonen).
Van kinds af aan heeft hij machinist willen worden. Nu, met zijn 20 jaar, is dat niet meer zijn wens - maar wel iets in de richting van reizen.
24 december 2008 steekt Victor zijn hand uit: 'Pa, Heel Nederland gehad!'
We staan op het stationnetje 'Eygelshoven Markt', Zuid-Limburg, vlak bij de Duitse grens; het is de laatste halte voor de grens. Dat was het laatste stukje dat we nog moesten afleggen: het traject Landgraaf - Eygelshoven Markt.
Als we om 13.40 uur uitstappen hebben we heel het Nederlandse spoorwegnet bereisd; alle trajecten afgelegd waar je met een geldig vervoersbewijs van de NS mag reizen. Meerdere jaren geleden, toen Victor nog machinist wilde worden, zei ik tegen hem: 'Voordat jij machinist wordt, wil ik met jou per spoor door Heel Nederland gereisd hebben!'
De mooiste plek in Nederland. Keuze genoeg. Eigenlijk niet te maken. Dan maar: KunstFortAsperen. Een jaar geleden (13 september 2008) 'ontdekt' - incluis de hele Nieuwe Hollandse Waterlinie, onlangs in haar geheel tot monument uitgeroepen. De sfeer van het fort is bijzonder; zeer geschikt voor de exposities die er gehouden worden - maar dan meteen het besef dat de vochtige ruimte slecht is voor de kunstwerken welke te bewonderen zijn... en nog meer het besef dat hier ooit mensen gehuisvest zijn!
Anton Overboom uit Breda
