Gedicht Rob Schouten
Epithalamium
Zeer oud. We moesten maar eerbiedig wezen.
Weet grijs verleden u nog dat ik met
mijn neukversje langskwam? Het mooiste dat
ik had en u daarmee versierde? Je.
‘Doen we’ en ik naar huis: vrouwen, gelauwer.
Ach jongens, 1976, gebeurde niks
herinner ik me nog. Ik liep alleen
de schitterendste gedichten te scheppen
over van alles maar geen Griekse vazen
of dat je weet ik wat allemaal voelt.
Donderde niet, we bleven altoos samen.
Geen vreemde schepen voor de kust, Hoezee!
Geen andere goden voor je aangezicht!
Dus blosje graag, liefste, Apeetje!
