De winnaar staat alleen

De winnaar staat alleen

De prijs van onze dromen

Stap in de wereld van de Superklasse van producers, topacteurs, ontwerpers en modellen, van opkomende sterretjes en has beens. Het verhaal speelt zich af tijdens het filmfestival in Cannes, tegen het decor van de mode- en filmwereld. Coelho laat ons in deze omgeving van overdaad en uitzinnigheid zien wat de gevolgen kunnen zijn van onze obsessie met roem.
Igor, een gedreven en schatrijke Russische ondernemer, zoekt slachtoffers die hij kan offeren in naam van de liefde, waarmee hij een signaal wil geven aan zijn ex-vrouw Ewa. Omdat hij er heilig van overtuigd is dat zijn band met Ewa voorbestemd is, heeft hij haar bezworen dat hij hele werelden zou kunnen verwoesten om haar terug te krijgen. Wie zijn die onschuldige slachtoffers en wat vertellen zij over de wereld waarin we leven?

Fragment uit De winnaar staat alleen

Voorwoord

Een van de terugkerende thema’s in mijn werk is het belang van het betalen van de prijs van onze dromen. Maar in hoeverre kunnen onze dromen gemanipuleerd worden? De laatste tientallen jaren hebben we een cultuur gekend die in het teken stond van roem, geld en macht – en werden de meesten van ons ertoe verleid te denken dat dit de waarden waren die we moesten nastreven.

Wat we niet beseffen, is dat – achter de schermen – de werkelijke manipulatoren anoniem blijven. Zij weten dat macht het effectiefst is als ze niemand opvalt – totdat het te laat is, en we in de val zitten. Dit boek gaat over die val.

In De winnaar staat alleen laten drie van de vier hoofdpersonen toe dat hun dromen gemanipuleerd worden:

Igor, een Russische miljonair die meent dat hij mag moorden als hij er een goede reden voor heeft – zoals het voorkomen van menselijk leed, of het terugwinnen van de vrouw van wie hij houdt;
Hamid, een modemagnaat die met goede bedoelingen begon, maar tussen de raderen raakte van een systeem dat hijzelf wilde gebruiken;
Gabriela, die – zoals tegenwoordig de meeste mensen – ervan overtuigd is dat roem een doel op zich is, de hoogste beloning in een wereld die beroemdheid prijst als het hoogst haalbare in het leven.

Dit boek is geen thriller, maar een ruwe schets van waar we nu zijn.

Paulo Coelho


3.17 uur


De compacte versie van de Beretta px4 is iets groter dan een mobieltje, weegt rond de zevenhonderd gram en kan tien keer vuren. Een klein, licht wapen is het. Draag je het in je broekzak, dan zal een ander het niet herkennen als een pistool. Daarbij heeft het kleine kaliber een enorm voordeel; in plaats van dwars door het lichaam van het slachtoffer heen te gaan kaatst de kogel tegen de botten en scheurt hij alles kapot wat hij op zijn weg tegenkomt.
Natuurlijk is er ook grote kans dat iemand een schot van een dergelijk kaliber overleeft; het komt duizenden keren voor dat er geen enkele vitale ader wordt geraakt en het slachtoffer tijd heeft om te reageren en de agressor te ontwapenen. Maar heeft de schutter enige ervaring op dit terrein, dan kan hij kiezen tussen een snelle dood – door tussen de ogen te richten of op het hart – en een tragere variant, door de loop van het wapen onder een bepaalde hoek tegen de ribben te zetten en de trekker over te halen. Wordt iemand op die laatste manier getroffen, dan duurt het even voordat hij beseft dat hij dodelijk gewond is – hij probeert terug te vechten, weg te komen, hulp te roepen. Het grote voordeel hiervan is dat hij – terwijl zijn krachten uit hem wegglijden en hij in elkaar zakt, zonder veel uitwendige bloeding, zonder goed te begrijpen waarom dit gebeurt – nog voldoende tijd heeft om te zien wie zijn moordenaar is.
Voor wie in het onderwerp is ingevoerd, is het een verre van ideaal wapen. ‘Het ding is geschikter voor vrouwen dan voor spionnen,’ zegt iemand van de Britse geheime dienst tegen James Bond in de eerste film van de reeks, terwijl hij het oude pistool confisqueert en hem een nieuw model overhandigt. Maar dat was natuurlijk alleen voor professionals van belang, want voor wat hij wilde was er niets beters.
Hij heeft zijn Beretta op de zwarte markt gekocht, zodat het wapen onmogelijk te traceren zal zijn. In het magazijn heeft hij vijf kogels gedaan, al wil hij er maar één gebruiken. Op de punt van die ene heeft hij met een nagelvijltje een ‘x’ gegraveerd. Daardoor zal de kogel, wanneer hij is afgevuurd en op iets stevigs stuit, in vier fragmenten breken.
Maar hij wil de Beretta alleen in het uiterste geval gebruiken. Hij beschikt over andere methoden om een wereld uit te wissen, een universum te vernietigen, maar, zoveel is zeker, zodra het eerste slachtoffer is gevonden zal zij de boodschap begrijpen. Ze zal weten dat hij het in naam van de liefde heeft gedaan, dat hij geen enkele wrok koestert en haar terug zal nemen zonder ook maar één vraag over wat er de laatste twee jaar gebeurd is.
Hij verwacht dat de zes maanden van zorgvuldige voorbereiding niet voor niets zullen zijn, maar zekerheid daarover zal hij pas morgen hebben. Zijn plan is de Furiën, die oude wezens uit de Griekse mythologie, toe te staan op hun zwarte vleugels af te dalen naar dit wit-met-blauwe landschap dat vergeven is van diamanten, botox en supersnelle auto’s (nutteloze vehikels omdat er maar twee passagiers in passen). Dromen over macht, succes, roem en geld – ze kunnen allemaal van het ene op het andere moment vernietigd worden met de kleine kunstig gemaakte spullen die hij bij zich heeft.

Het 'rode loper'-experiment van Paulo Coelho

'In my new book, one of the characters has this dream of walking the red carpet. This week, while I was at the Berlin Film Festival, a friend of mine asked for the same experience and I managed to put a hidden camera in the carpet. So join me in this experience.'