Verschenen: Paul Léautaud
Paul Léautaud: Brieven aan mijn moeder
Dat Paul Léautaud ongewenst was moge blijken uit het feit dat zijn moeder hem drie dagen na zijn geboorte verliet. Zijn vader zorgde voor een min, en later voor een kindermeid, Marie Pezé. Zijn echte moeder zag hij in die jaren sporadisch, enkel als zij voor haar werk in Parijs was.
Als Paul negen jaar is ontmoet hij zijn moeder in een hotelkamer, waar hij haar halfnaakt in bed aantreft en zij hem tegen zich aan drukt. Dit maakt een verpletterende indruk op Paul, die plotseling ziet hoe mooi zij is, en hoe verleidelijk en lief zij kan zijn.
Pas twintig jaar later ontmoet hij haar weer. Met zijn moeder, die hem aanvankelijk niet herkent, brengt hij een paar 'intieme' dagen door. Hij voelt voor haar niet zozeer liefde als voor een moeder, maar voelt zich vooral als man tot haar aangetrokken. Zij beloven elkaar niet meer uit het oog te verliezen, en via brieven in contact te blijven.
Brieven aan mijn moeder is de eerste Nederlandse uitgave van de briefwisseling tussen Léautaud en zijn moeder van 28 oktober 1901 tot 1 augustus 1908.
Fragment
De heer Paul Léautaud
p/a mevr. Forestier
Rue de Guise 31
Calais
Genève, maandag 28 oktober 1901
Lieve beminde zoon, in haast een enkel woordje om je nog eens te verzekeren van mijn genegenheid. Waarom moest een samenloop van beroerde omstandigheden optreden om mij te beroven van de zoete uurtjes die ik met zoveel genoegen met jou heb doorgebracht; ik droomde ervan om je kamer te bezoeken, om je in gedachten te kunnen volgen, en wat voor nacht moest ik doorbrengen in die droevige trein die mij van jou verwijderde. Houd moed, mijn Paul, we zullen elkaar weerzien, schrijf mij altijd lange brieven; behandel mij als een vriendin, vertel mij zowel van je zorgen als van je vreugdes, vrees niet dat ik daar ooit moe van word. Ik heb je aanbevolen bij mijn moeder, net zoals ik haar bij jou aanbeveel. - Houd van mij, geloof in mij, voor jou is er altijd plaats in mijn hart! Dank voor de bloemen; wat een lieve attentie, en wat heeft dat mij geroerd. Vaarwel mijn lieve grote jongen, ontvang de tedere kussen van je moeder, die je nooit is vergeten, en die door jouw aanwezigheid een zonnestraal in het hart heeft ontvangen.
Jeanne
